تاریخچه پادکست
در دهه‌های 60 و 70 میلادی همراه با رشد روزافزون رسانه های دیداری و شنیداری، تعداد زیادی شبکه رادیویی شخصی و خصوصی در نقاط مختلف جهان به خصوص در آمریکا و اروپا تاسیس شد. بسیاری از آنها رادیوهای محلی بودند که تنها از سوی یک نفر اداره می‌شدند. این رادیوها بُرد محدودی داشتند و با توجه به نیاز منطقه یا سلیقه صاحب شبکه به تولید و پخش برنامه‌های مشخصی می‌پرداختند.
در دهه 90 و با گسترش اینترنت و تکنولوژی دیجیتال بسیاری از همین شبکه‌های محلی که صاحب شنوندگان وفادار و دائمی شده بودند، علاوه بر امواج آنالوگ، یک وب سایت هم ساخته بودند که بعد از اجرای هر برنامه، فایل صوتی آن را در فضای اینترنت و در وب سایت خود قرار می‌دادند. این روند، موجب توسعه رادیوهای اینترنتی شد به طوری که بسیاری از آنها از امواج آنالوگ فاصله گرفته و تنها به انتشار فایل‌های خود در فضای اینترنت اکتفا کردند. محتوای تولید شده در این رادیو ها بسیار گسترده بود اما به دلیل کوچک بودن قدرت سازمانی این رادیوها، امکان تولید برنامه‌های متنوع برای بسیاری از آنها وجود نداشت. به همین دلیل حوزه محتوای تولیدی یا انتشار یافته آنها محدود بوده و صرفا یک گروه مخاطب خاص را پوشش می دادند. برخی از این رادیوها در حوزه موسیقی فعالیت می‌کردند، برخی در حوزه خبر، برخی تنها در حوزه طنز و سرگرمی و برخی دیگر به اتفاقات رخ داده در محله خودشان می‌پرداختند.
با ادامه روند رشد تکنولوژی و تولید روزافزون پخش‌کننده های صوتی و تصویری قابل حمل، در ابتدای دهه 20 میلادی کمپانی اپل (Apple)، آیپدها (ipod) را تولید و روانه بازار کرد. ویژگی مهم آیپد این بود که به کاربر امکان می داد با استفاده از قابلیت نرم‌افزاری RSS Feed (خواندن یک فهرست از آخرین اطلاعات یک آدرس اینترنتی مشخص) فهرست تعداد زیادی از رادیوهای اینترنتی را در اختیار داشته و عضو آنها شود. شرکت اپل نرم افزار آی تیونز (Itunes) (که قابلیت‌های پادکستینگ را عرضه می‌کرد) به رشد این فناوری ارتباطی کمک کرد. آی تیونز یکی از انواع پادکچرها(podcatcher) است که برای به عضویت درآمدن و مدیریت قیدها می‌توان از این نرم‌افزار جمع آوی کننده استفاده کرد. بر این اساس، زمانی که فرد از طریق آیپد به اینترنت متصل می‌شد، آخرین برنامه‌های صوتی رادیوهایی که فرد در آن عضو شده بود، دانلود می‌شد و به کاربر امکان می‌داد زمانی که به اینترنت متصل نبود، آنها را بشنود. قبل از این که اپل این نرم افزار را عرضه کند، انرژی زیادی صرف یافتن، دانلود، گذاشتن پادکست‌ها و ... صرف می‌شد.  
مخاطبان از آیپدها و فهرست رادیوهای اینترنتی در آن استقبال بی‌نظیری کردند و توجه بسیاری به تدریج به سمت این پدیده معطوف شد. در سال 2004 گسترش و محبوبیت این پدیده به حدی رسید که حتی کاخ سفید هم تعدادی از سخنرانی‌های جرج بوش را به صورت پادکست آماده کرد و روی سایت رییس جمهور آمریکا قرار داد. نخستین حضور جهانی پادکست، مصاحبه ای است که خبرنگاری به نام کریستوفر لیدر(Christopher Lyder) با جورج بوش انجام داد و به صورت آنلاین در دسترس گذاشت. در همان سال بن همرسلی(Ben Hammersley) در روزنامه گاردین مقاله ای نوشت در آن از کلمه «پادکست» برای کار لیدر استفاده کرد. تا آن زمان، کسانی که از این تکنولوژی استفاده می‌کردند از کلماتی نظیر «بلاگ صوتی(Audio Blogging)» استفاده می‌کردند. با افزایش محبوبیت این اسم، برنامه‌سازان بیشتری هم به سراغش رفتند، شبکه‌های پادکستی بسیاری به وجود ‌آمدند و موضوعات متنوعی دستمایه تولید پادکست قرار گرفت. بدین ترتیب، رشد تکنولوژی و خلاقیت کمپانی اپل، در دنیای رسانه‌های کاربرمحور، تحولات بسیار زیادی را ایجاد کرد. از آن زمان تاکنون، پادکست ها به قدری رشد کردند که مرزهای جغرافیایی را زیرپا گذاشتند و مخاطبان میلیونی در جهان پیدا کردند. 
تاریخ به روز رسانی:
1399/07/14
تعداد بازدید:
510
آدرس: تهران،  بالاتر از میدان آرژانتین، بلوار نلسون ماندلا، ساختمان شهدای راه آهن
تلفن: 55121    نمابر: 55647086    پیام کوتاه: 3000300    کدپستی: 1519630807    پست الکترونیکی: info@rai.ir
 
کلیه حقوق محتوای این سایت متعلق به راه آهن جمهوری اسلامی ایران می باشد.
Powered by DorsaPortal